Dün frtd.

Bir ayna..
Banyodaki ayna, yarısı buğulu,yarısını suyla açmışım..
Dün iyiydi sanki,kendimi gördüm. İyiydim. Sağlıklı...

Bugün biraz kayıplardayım. Güzel ama yine de... Mutluluk var dedik. Muhabetti..
Bilge diye bir adam var. Onu severim,içtenlikle.. İki nokta diye birşey yok dedi türk imla kılavuzunda ben de dedim ki ikinci noktadan sonra üçüncü elbet gelir bilge.. sustuk.

Sonra Umutcanlara gittik hepimiz. Beatles şarkılarının olduğu bi film izledik, şarap içti onlar, biz beratla içmedik. Bilge kalktı sonra. Bende yanına gittim. Başak geldi yere uzandı, ahmet de onun yanına.. Bi muhabbet sardı bizi. Hepimiz mutsuzluğun eleğinden geçmiştik. Bilge "var lan mutluluk" diyor, sonra sevinip sevinip göbek atmaya başlıyor, ben kahkahamla yeri göğü inletiyordum...


Anlam veremediğim çok şey var. Neden biz bu şekilde yaşıyoruz? Ve neden bir yitim var hayatımızda? olağandır aslında da... insanız lan..

Mutluluk var..

O kötü bir rüyadan ölüm korkusuyla uyandığında, onun bebeksi yüzünü gördüğünde ortaya çıkıyor en belirgin olarak...

En iyisi, en güzeli o...

Dün ya da bugün..

Onunla hep, hergün..